Długi miecz templariuszy „Baldwin”

Stal 9260 to około dwóch procent krzemu i najbardziej wybaczający materiał z tych, które trafiają na miecze. Głownia z niej znosi wygięcia, po których stal węglowa zostałaby krzywa na zawsze — dlatego ten gatunek jest pierwszym wyborem tam, gdzie broń ma realnie pracować, a nie tylko wisieć. Deklarowane 55–58 HRC to wysoko jak na 9260: krawędź trzyma ostrość dłużej, kosztem odrobiny tolerancji na uderzenie w twardy cel. Proporcje są podręcznikowe dla długiego miecza: 91 cm głowni i 22,5 cm rękojeści dają pełny chwyt dwiema dłońmi i pole do pracy z traktatów Liechtenauera. Bądźmy jednak uczciwi co do masy — 1,75 kg to więcej niż w oryginałach z epoki, które przy tej długości ważyły zwykle 1,4–1,6 kg. W dłoni czuć to jako spokojniejszy, bardziej „ciągnący” miecz; nie jest to broń do szybkich zmian linii. Trzpień przechodzi przez całą rękojeść (full tang), a głowica jest skręcana — miecz można rozebrać do konserwacji albo wymiany owijki. Jelec i głowica wykonano ze stali nierdzewnej, więc nie wymagają oliwienia; głownia owszem, bo 9260 nie jest stalą nierdzewną i zardzewieje, jeśli o nią nie zadbasz. Uwaga: to egzemplarz z fabrycznie naostrzoną krawędzią, przeznaczony do kolekcji i do treningu cięcia mat. Nie nadaje się do sparingu z partnerem — do kontaktu służy wyłącznie sprzęt z tępą krawędzią o grubości co najmniej 2 mm i zaokrąglonym sztychem.

• Fabrycznie naostrzona głownia — gotowa do treningu cięcia
• Stal sprężynowa 9260 po hartowaniu i odpuszczaniu, 55–58 HRC
• Konstrukcja full tang z rozbieralną, skręcaną głowicą
• Jelec i głowica ze stali nierdzewnej, motyw krzyża
• Pochwa 98,5 cm z pasem nośnym w zestawie
• Egzemplarz pojedynczy — po sprzedaży pozycja znika z oferty