Długi miecz templariuszy „Montgisard”

Nazwa odsyła do bitwy pod Montgisard z 25 listopada 1177 roku. Szesnastoletni król Jerozolimy Baldwin IV z kilkuset rycerzami i oddziałem templariuszy rozbił tam znacznie liczniejszą armię Saladyna, a sułtan ledwie uszedł z życiem. Miecz nie jest kopią egzemplarza z tamtego pola, tylko długim mieczem w stylistyce zakonnej: czarna oprawa, jasna stal i krzyż templariuszy na głowicy.

Najwięcej mówi głowica. To krążek z wprawionym medalionem: czerwony, emaliowany krzyż o rozszerzających się ramionach — znak, który papież Eugeniusz III przyznał templariuszom w 1147 roku — a w jego środku złota pieczęć z dwoma rycerzami na jednym koniu. Takiej pieczęci używali wielcy mistrzowie zakonu; obraz zwykle tłumaczy się jako znak ubóstwa i braterstwa, od których zakon zaczynał. Czerwone krzyże powtarzają się na srebrnej obrączce, która spina czarną owijkę ze sznurka, a ramiona jelca zdobią skręcone przewężenia.

Wymiary są pełnowymiarowe: 132 cm długości, 90 cm głowni i 24 cm rękojeści, na której swobodnie mieszczą się dwie dłonie. Głownia ze zbroczem ma do 5 cm szerokości i 7 mm grubości, a cały miecz waży 1,72 kg. Bądźmy uczciwi co do masy — to więcej niż w oryginałach, które przy tej długości głowni ważyły zwykle 1,2–1,6 kg. W dłoni czuć to jako miecz stabilny, który dobrze niesie cięcie, ale nie lubi gwałtownych zmian kierunku.

Głownia jest ze stali 5160. Producent nazywa ją wysokowęglową; ściślej to stal sprężynowa z dodatkiem chromu, około 0,6% węgla i 0,8% chromu. Robi się z niej resory, więc dobrze znosi uderzenia i ugięcia, po których zwykła stal węglowa mogłaby zostać krzywa. Twardość producent podaje w przedziale 50–58 HRC — im bliżej górnej granicy, tym dłużej krawędź trzyma ostrość, im bliżej dolnej, tym więcej stal wybacza przy uderzeniu w twardy cel.

Pochwa ma 96 cm i jest z twardego drewna pokrytego ekoskórą z tłoczonym wzorem roślinnym. Wylot i koniec chronią metalowe okucia, a zawiesie z paskami pozwala nosić miecz u pasa.

Stal 5160 nie jest nierdzewna. Głownię trzeba po każdym użyciu przetrzeć i pokryć cienką warstwą oleju, a co jakiś czas zajrzeć do niej także wtedy, gdy leży w pochwie — drewno i ekoskóra zamykają wilgoć razem ze stalą.

Uwaga: to miecz do kolekcji i ćwiczeń w pojedynkę. Nie nadaje się do sparingu z partnerem — do kontaktu służy wyłącznie sprzęt z tępą krawędzią o grubości co najmniej 2 mm i zaokrąglonym sztychem.

• Stal sprężynowa 5160, twardość 50–58 HRC
• Głowica z emaliowanym krzyżem templariuszy i pieczęcią zakonu
• 90 cm głowni i 24 cm rękojeści — pełny chwyt dwiema dłońmi
• Głownia do 5 cm szerokości i 7 mm grubości — sztywna i stabilna w cięciu
• Jelec ze skręcanymi ramionami, owijka ze sznurka z obrączką w krzyże
• Pochwa 96 cm z twardego drewna pokrytego ekoskórą, z zawiesiem